Code: vakantie

We zijn weer thuis na een heerlijke vakantie in Frankrijk. We hebben er iets langer op moeten wachten – want we zouden eigenlijk in juni al gaan – maar dat was het meer dan waard. En nog leuker: we gingen dit keer voor het eerst naar de Atlantische Zuid-Westkust in plaats van naar de Middellandse Zee.

Een nieuw gebied dus, waar ik eigenlijk vorig jaar al naartoe wilde. Maar toen durfde ik het tóch niet aan in juni, omdat de Atlantische kust niet hetzelfde zon-zekere klimaat heeft als het zuiden. Achteraf is het maar goed dat we nu in augustus gingen. Want als we afgelopen juni waren gegaan, dan hadden we inderdaad in de regen gezeten. Dat was nu absoluut niet het geval. We hebben twee weken lang kunnen genieten van bijna 30 graden.

De reis naar onze bestemming ging zeer voorspoedig. Zoals altijd vertrokken we ’s nachts, maar dit keer wel voor het eerst van zondag op maandag. En voor het eerst hebben we geen enkele file of verkeersopstopping gehad. Ik kan je vertellen: dat is een hele verademing met twee kleine kinderen op de achterbank.

De kleine jongen hadden we vooraf verteld dat we hem ’s nachts (‘als het donker is’) wakker gingen maken en daar had hij al dagen van te voren enorm veel zin in. Dus toen het eenmaal zover was, was hij klaarwakker én dolgelukkig. De kleine dame leek in eerste instantie ook wel tevreden op de achterbank, maar na een korte rit waren we toch genoodzaakt om te stoppen voor een schoonmaakbeurt (op de terugweg overigens ook). Ik zal jullie de details besparen.

Na een overnachting in een hotel konden we de volgende dag doorreizen naar onze eindbestemming Biscarrosse. Vanwege het verplaatsen van onze vakantie hadden we niet veel keus meer voor een accommodatie, maar het bleek dus dat we – uiteraard tegen betaling – een behoorlijke upgrade van onze stacaravan hadden gekregen. ‘Dit is misschien wel de beste die we ooit hebben gehad’, zeiden we zelfs tegen elkaar. Groot pluspunt was de enorme veranda die met een hek afgesloten kon worden. Vooral over dat laatste waren we erg te spreken, aangezien de kleine dame maar al te graag in haar eentje eropuit gaat (lees: wegloopt).

Dit jaar staat natuurlijk voor iedereen in het teken van COVID-19 en dat gold dus ook voor onze vakantie. In Frankrijk is het dragen van een mondkapje verplicht in alle overdekte gelegenheden (supermarkten, restaurants, hotels, tankstations, etc.) en in sommige plaatsen ook buiten op straat. Daarnaast moet je in Frankrijk 1 meter afstand houden en wordt overal de gelegenheid geboden om je handen te desinfecteren (behalve bij de supermarktkarretjes, daar zoek je het maar uit).

Van te voren was ik wel benieuwd hoe ‘ontspannen’ een vakantie met al deze maatregelen zou zijn. Maar het viel allemaal reuze mee. En hoewel ik in Nederland eerst onwijs moest wennen aan het dragen van een mondkapje in de trein, wende dit op vakantie juist heel snel. En het was de kleine jongen die ons er steeds aan herinnerde, als we bijvoorbeeld naar de campingwinkel gingen: ‘heb je wel je mondkapje mee, pap?’

Toch gooide COVID-19 ook wel roet in het Franse eten. Vooraf hadden we ons namelijk voorgenomen om – onder andere- een uitstapje te maken naar de stad Bordeaux. Maar halverwege onze vakantie veranderde het gebied (‘departement’) waar Bordeaux ligt vanuit de Franse regering in ‘code rood’. En niet veel later paste Buitenlandse Zaken in Nederland het gebied aan van ‘geel’ naar ‘oranje’, inclusief aangepast reisadvies (‘reis alleen indien noodzakelijk en ga bij thuiskomst in quarantaine’). Wij wilden absoluut geen risico lopen en besloten dus om niet te gaan. Dat was dus wel jammer, al vonden de kinderen het vast niet heel erg dat ze niet door een stad hoefden te slenteren.

In plaats daarvan maakten we een korte trip naar een badplaats vlakbij onze camping. Eigenlijk hadden we dat sowieso moeten doen, want ik kon daar voor het eerst mijn voeten in de Atlantische Oceaan zetten, samen met de kleine jongen. Ik heb het al vaker gezegd: in Nederland maak je mij echt niet blij met een bezoek aan het strand (want: files, drukte en vies/koud zeewater). Maar in Frankrijk (en het buitenland in het algemeen) vind ik het helderblauwe water echt een genot. En van de ruige zee waar de Atlantische kust om bekend staat, merkten wij op dat moment niets.

En we deden nog meer. We zijn naar twee verschillende kinderpretparken geweest, waar zelfs de kleine dame kon genieten van de attracties. En de kleine jongen was groot genoeg om in de meeste attracties alleen te stappen. Echt een uitkomst!

Ik vroeg me af of er in Nederland vergelijkbare parken zijn voor de allerkleinsten. En of die net zo betaalbaar zijn als in Frankrijk. Nou, dat viel tegen. Ik Googelde even op ‘Julianatoren’ en schrok me rot. Daar ben je voor 1 dag gewoon 75 euro kwijt (totdat de kleine dame 2 jaar is, dan komt er nog eens 25 euro bij). Exclusief parkeerkosten à 8,75 euro. Wat een geld… Ter vergelijking: wij betaalden voor 2 pretparken met z’n vieren in totaal 78 euro. En parkeren was beide keren gratis. Zo kan het dus ook.

Ook nieuw deze vakantie was een nachtelijk bezoek aan de huisartsenpost. Mijn wederhelft en ik zaten ’s avonds laat gezellig buiten met een glas wijn, toen we ineens een harde ‘bonk’ hoorden. Snel renden we de stacaravan in, want dit kon maar één ding betekenen: de kleine jongen was uit bed gevallen. Dat bleek ook het geval. Een beetje beduusd keek hij ons aan, terwijl het bloed aan de achterkant van z’n hoofd droop. Gat in z’n hoofd. Tja, wat doe je dan? Dit hadden nog niet eerder meegemaakt en al helemaal niet in het buitenland. Nadat ik mijn buurvrouw in Nederland had geconsulteerd (zij heeft vier kinderen en is schooljuf, dus heeft al het denkbare ziek & zeer al eens meegemaakt), besloten we dat het toch verstandig was om even naar een dokter te gaan.

Op de camping was alleen nog de beveiliging wakker, dus klopte ik daar aan. In mijn beste Frans en zijn beste Engels namen we samen contact op met een huisarts in de buurt, die we eerst foto’s appten van de wond. Daarop gaf zij aan dat ze de kleine jongen toch graag wilde zien. Aangezien ik niet alleen die kant op wilde, moest mijn wederhelft (en dus ook de kleine dame, die heerlijk lag te slapen) mee. De kleine jongen was heel stoer en deed het super. De dokter ‘lijmde’ de wond en daarmee was het klaar. Al met al een prima afloop zonder enge hechtingen. En een avontuur rijker.

Verder hebben we vooral zoals vanouds genoten van elke dag croissants en stokbrood eten, van Franse wijntjes drinken, naar de speeltuin gaan, barbecueën, elke dag zwemmen, van om 22.00 uur nog steeds in de warmte buiten zitten, van de Franse taal en… van elkaar!

Omdat we vanwege het omboeken minder nachten op de camping waren dan normaal, besloten we op de terugweg twee nachten in een hotel bij Lille te verblijven. Je leest het goed, de stad die sinds dinsdagavond ook ‘code oranje’ heeft gekregen. Gelukkig voor ons was de regio nog ‘geel’ toen wij er zaten én toen we er vertrokken. Een telefoontje naar Buitenlandse Zaken leerde ons dat we om die reden niet in thuisquarantaine hoefden. Een hele geruststelling.

In Lille brachten we een bezoek aan de dierentuin. Het was daar zo goed als uitgestorven (wat betreft de mensen, niet de dieren), dus we konden heerlijk op ons gemak rondlopen – met mondkapje op. Ook nu besloten we om niet het stadscentrum in te gaan, omdat de Franse overheid het gebied al ‘code rood’ had gegeven. Wij voorspelden al: ‘het duurt vast niet lang meer voordat Nederland volgt’. En dat gebeurde dus ook.

In alle opzichten was het een vakantie om niet snel meer te vergeten (vooral de foto’s met mondkapjes zullen later memorabel zijn). Het was een vakantie vol nieuwe avonturen waarvan we, ondanks alle maatregelen, volop hebben genoten. Wie weet wat ons volgend jaar brengt…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s