Volgeboekt

De afgelopen twee maanden is overduidelijk geworden dat we zo’n beetje over de crisis heen zijn. Bijna alles is opgedoekt: maatregelen, teststraten en niet te vergeten: je lege agenda. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar onze agenda zit overvol. We zijn letterlijk volgeboekt.

Eerst even iets rechtzetten: ik doe niet aan (digitale) agenda’s. Ik ben altijd hopeloos ouderwets met dit soort dingen en mijn wederhelft en ik hebben dus geen gesynchroniseerde agenda op onze telefoons. Wij (of beter gezegd: ik) werken nog met een papieren maandkalender. Elk jaar koop ik weer een nieuwe, maar het concept is steeds hetzelfde: de kattenkalender van De Boekenvoordeel.

Het nadeel van een papieren kalender is dat je hem vrijwel nooit bij je hebt, tenzij je thuis bent natuurlijk. Het komt dus regelmatig voor dat mijn wederhelft mij een uitnodiging via WhatsApp doorstuurt en vraagt: “kan ik dan?”. Als iemand mij iets vraagt om af te spreken, moet ik ook altijd zeggen: “ik moet thuis even kijken”. Het is zelfs zó erg dat we soms foto’s maken van de kalender, zodat we toch een soort van agenda bij ons hebben. Zonder garantie op een actuele status (ik schreef hier eerder al eens over).

Hoe dan ook, die kalender puilt de afgelopen twee maanden helemaal uit. Bijna elke dag staat er wel iets. Eén blik werpen zegt al genoeg (bijna alle vakjes zijn ingevuld), maar je merkt het ook aan afspraken die gemaakt ‘moeten’ worden.

Een datumprikker voor een lunch met vriendinnen levert maar mondjesmaat resultaat op, net als het vinden van een geschikte datum voor een vrijgezellenfeest. En mijn wederhelft en ik moeten als vanouds weer onze sportavonden op elkaar afstemmen. Tot kort geleden had ik alle vrijheid: sporten kon ik nog altijd online of buiten doen, terwijl alle teamsporten van hem niet doorgingen. Nu ‘moeten’ (willen) we soms allebei weer op dezelfde avond sporten, waardoor het (meestal voor mij) weer een race tegen de klok is om op tijd thuis te zijn voor de wisseling van de wacht.

Ook andere dingen vallen ineens weer samen. Verjaardagsfeestjes overdag in combinatie met een avondwedstrijd van AZ, feestjes waar we niet bij kunnen zijn omdat we op vakantie zijn, of afspraken in de avond die eigenlijk niet lekker uitkomen omdat ik nét die dag op kantoor in Amsterdam werk.

En dit geldt overigens niet alleen voor onszelf, ook de kinderen hebben ineens weer allerlei ‘afspraken’ op de kalender staan. Zo heeft de kleine jongen inmiddels al twee verjaardagspartijtjes achter de rug, naast die van hemzelf. En de kleine dame is op een zondag in juli volgeboekt met een optreden van haar dansschool (en daarna hebben we een verjaardag).

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het onwijs fijn dat ‘alles’ weer kan. En bovendien: zonder erbij na te hoeven denken. Ik was laatst in een restaurant en kwam er bij het scannen van de QR-code voor de menukaart achter dat ik mijn telefoon niet bij me had. Een paar weken geleden had ik dat hele restaurant niet eens binnengekomen! En over restaurants gesproken: die kun je tegenwoordig ook nauwelijks meer betreden zonder te reserveren. Ook zij zijn volgeboekt.

Dat was laatst ook te merken toen ik mij sinds jaren weer eens in het nachtleven bevond. Ik stond met een glas wijn op de dansvloer van een vol en dampend feestcafé (inclusief ranzig toilet). Zo, dát was fijn zeg! Ik moest gelijk denken aan al die ondernemers die dit zó lang hebben moeten missen.

Ook zwembaden en andere gelegenheden kun je weer zonder tijdslot bezoeken. Wat een verademing! Voorheen moest je een paar dagen van tevoren bedenken of en zo ja hoe laat je op zondag wilde zwemmen met de kinderen. Dat is toch niet te doen?!

Wat ook fijn is, is dat vakanties weer ongestoord kunnen doorgaan. Je hoeft tijdens het boeken niet meer angstvallig de annuleringsvoorwaarden te checken, “want stel je voor dat er weer een lockdown of code rood is”. Deze maand ben ik al twee keer een lang weekend weggeweest en de volgende vakanties staan in mei en juli gepland. We hebben duidelijk wat in te halen.

En dat geldt eigenlijk voor alles wat we de afgelopen twee jaar hebben gemist: voetbalwedstrijden (AZ, WK voetbal), Koningsdag en Koningsspelen, schoolreisjes, bruiloften, evenementen groot en klein (kermis Obdam!). En ga zo maar door.

We staan te springen om alles weer bij te wonen en te vieren. We moeten alleen even een gaatje in onze agenda vinden.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s