Paparazzi

In mijn vorige blog schreef ik over mijn passie voor rapmuziek en dat die al op 13-jarige leeftijd ontstond. Ik schreef ook dat rapper Brainpower daar een grote rol in speelde. Mijn blogs plaats ik altijd op Facebook én op Twitter, zo ook die van vorige week. Ik tagde Brainpower in mijn bericht op Twitter, omdat ik hem volg. Wat er daarna gebeurde, vind ik nog steeds bijzonder.

Ik zag dat hij mijn bericht direct had geliket en geretweet, zoals dat heet. Ik was eigenlijk in de veronderstelling dat BN’ers dat klakkeloos deden, enkel omdat hun naam genoemd wordt in een post, zonder dat ze daadwerkelijk hebben gelezen waar het over gaat. In dit geval bleek die gedachte onterecht.

Want toen ik de volgende dag mijn Instagram checkte, zag ik dat ik een volgverzoek van Brainpower had. Ik klikte op accepteren en ontving vlak daarna een privébericht. Hij bedankte me voor de positieve namedrop en vond dat ik ‘goeie dingen’ deed. Ook had hij in zijn Instagramstories een screenshot gedeeld van een stukje uit mijn blog. Hij had de alinea waarin zijn naam genoemd werd omcirkeld en mij getagd op Instagram (sorry voor alle Engelse termen overigens). Hij had mijn blog dus wel degelijk echt gelezen!

Ik vind dit soort contacten met BN’ers altijd best wel grappig. Sommigen geven gewoon antwoord als je wat vraagt (bijvoorbeeld over een tv-programma) of als je ze een compliment geeft. Dit zette mij aan het denken: hoe vaak heb ik oog-in-oog gestaan met een BN’er? Ik kwam erachter dat dat nog best vaak het geval is geweest.

Een van de eerste keren was in 2003, in het voetbalstadion van FC Barcelona. Ik was op vakantie met mijn ouders in Frankrijk (vlakbij de Spaanse grens) en was een enorme fan van voetballer Patrick Kluivert. Tijdens de rondleiding door het stadion werd het ineens heel druk in een gang. Er ging een deur open en daar verscheen hij: mijn idool. Ik kon van de zenuwen niet meer bewegen en hoorde mijn vader roepen: ‘Hé, Patrick!’ Hij draaide zich om, keek verbaasd omdat hij iemand in het Nederlands hoorde roepen, en in een reflex maakte ik een foto. Die was natuurlijk compleet mislukt, maar het feit dat ik mijn voetbalheld in het echt had gezien, maakte veel goed.

Een paar jaar later, in mijn studententijd, ging ik met een klasgenoot naar het feest ‘Noodlanding!’ in Paradiso. Op die avond waren ook Ruben Nicolai en Tijl Beckand aanwezig (toen alleen nog bekend van ‘De Lama’s’). Wat ik mij herinner is dat Ruben al een aardig slokje op had en dat we elkaar in het voorbijgaan een ‘high five’ gaven. Vorig jaar ontmoette ik Ruben pas écht, toen ik meedeed aan het tv-programma ‘Ik weet er alles van‘. Hij is ‘in het echt’ ook superaardig en relaxed, wat meedoen aan zo’n show gelijk een stuk meer ontspannen maakte.

Tijdens een andere spelshow (‘The Big Picture’) in 2015, ontmoette ik Robert ten Brink. Ik deed mee als potentiële kandidaat, maar haalde helaas de finale net niet. Toch was het wel leuk om ‘Dokter Love’ eens van dichtbij te zien.

In 2009 werd de straat waar mijn ouders wonen een paar dagen lang vergezeld door de cast van het tv-programma ‘Een dubbeltje op zijn kant’. Niemand minder dan John Williams en Annemarie van Gaal schoten de overburen te hulp, die blijkbaar voor de buitenwereld een luxer leven leidden dan ze zich konden permitteren. Ik ging uiteraard een kijkje nemen en op de laatste dag nam John de moeite om met wat mensen op de foto te gaan.

In mei 2014 viel heel Obdam in de prijzen met de Postcodeloterij. We werden daarmee landelijk nieuws, want het was blijkbaar nogal bijzonder dat een compleet dorp de ‘straatprijs’ won. Wij zijn ook lid van de Postcodeloterij en zouden tijdens het straatfeest (in ons geval dus dorpsfeest) te horen krijgen hoeveel geld we hadden gewonnen. Alles leuk en aardig natuurlijk, maar we gingen óók naar dat feest om Gaston in het echt goeeeeeeedenavond! te horen roepen.

Vlak voor Pasen in 2015 deed ik mee aan een Facebook winactie van de hotelketen waar mijn zus werkt. Ik won uiteindelijk de prijs: een luxe vijfgangen Paasbrunch bij een hotel in Amsterdam Oud-Zuid. Tijdens de brunch werden we, naast een boel glazen Prosecco, getrakteerd op een privéoptreden van Jette van de Meij (je weet wel: ‘Laura’ uit Goede Tijden Slechte Tijden). Er waren niet veel andere gasten aanwezig, maar één stel viel wel op: Dries Roelvink en zijn vrouw Honoria. Later kwamen we erachter dat het hotel/restaurant hun vaste stek was, waar ze wekelijks kwamen.

Mijn wederhelft won in 2016 ook een prijs, via zijn autogarage: een diner bij Ron Gastrobar (van sterrenchef Ron Blaauw) in Amsterdam-Zuid. Dat restaurant bleek dan weer de vaste stek te zijn van presentator Peter van der Vorst, die dus ook die bewuste dag aanwezig was. Helaas heb ik van/met hem geen foto gemaakt (wel van de menukaart).

In november 2016 gingen mijn wederhelft en ik zwemmen met de kleine jongen (toen 10 maanden oud) in De Hoornse Vaart in Alkmaar. Tijdens ons uitje zagen we ineens presentator Kees van der Spek lopen. Na afloop troffen we hem bij toeval buiten de kleedkamers. Mijn wederhelft liet dit moment niet zomaar aan zich voorbijgaan en vroeg aan Kees of hij met ons op de foto wilde.

Een halfjaar later was de kleine jongen opnieuw de klos, toen we tijdens het winkelen in de fanshop AZ-speler Ron Vlaar tegenkwamen.

Het is dus nog best een grappig lijstje als ik het zo bekijk. En waarschijnlijk ben ik er ook nog wel een paar vergeten (het bijwonen van een tv-programma, theatershow of concert niet meegerekend uiteraard, want dan is mijn lijst eindeloos lang). Maar het blijft een leuk fenomeen: BN’ers spotten ‘in het wild’.


Een reactie op “Paparazzi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s